Адабият

Чыркылдаган куш тилине жашынып, сулуулугун түркүм гүлгө жашырып, көктөм келди Күндөй жанган көздөрү кыроо мурут кышкы ызгаарды качырып. Көктөм келди

Жаз жадырап наристедей жыт келип, Жаз айына өз мөөнөтүн кыш берип, Эл ойгонуп короо-жайын тазалап, Түтүн каптайт мурунду өрдөй ыш

Жаз келгени өзүнчө миң керемет, Жер бетине жан бүткөндөй сезилет. Күн табында муздар сынып, кар ээрип, Байчечектер баш көтөрүп термелет.

Жаачы жамгыр, өткүн сымал токтобой, Жаачы жамгыр, мөндүр кылып октобой. Жаачы жамгыр, жер жарыла чөп чыгып, Жаачы жамгыр, эңсеттирип жоктобой.

Үрпөйтүп үшүткөн сулуулук, Узады этегин жыйынып. Терезе тушунан сызылган, Аяздын деми эми тыйылып. Дарактар көз жарып жакында, Күн чубак бешикке

Эшикке чыксам чымчык сайрап, Жакшы маанай тартуулап, Жазым келди күтүп жаткан, Камчыларын камчылап. Жаз жадырап жаркып келсе, Бүчүр байлап бак

Жазым келди жадыраган, жайнаган, Жаратылыш жаз канатын байлаган. Жылуулуктун күчөтүп кең сезимин, Жазгы куштар бакка келип сайраган. Бак-дарактар жан киргендей

Жаздын жыты “бурр” деп өтүп көчөмдөн, Айлана кооз, бүгүн жааган нөшөрдөн. Кетпесе да чыйрыктырган илеби, Жаздын деми көңүлүмдү көтөргөн. Кошул-ташыл,

Кайткандай кыштын өктөмү, Коштошуп мына кетти эми. Байырлап келди жергеме, Биринчи жаздын көктөмү. Кубантат жаздын бир күнү, Купулга толуп сүйкүмү.

Жаз да келди, аалам гүлдөп, Жытын бүркүп, арча бүрдөп, Бир ажайып көркөм дүйнө жүрөгүмдү сергитет. Булут ыйлап, жашын төктү, Сагынычтуу