Т.Үсөнов

(аңгеме) Түн бакырдыкы маал. Бир чоң тоону алп уста колу менен жасап отуруп, чарчаганынан таштап баса бергендей, одур-будур чачылган бөксө

(аңгеме) Биринчи күн Кеч. Базар. “Карс-курс” этип, акыркы контейнерлер жабылууда. “Жол, жол!” – деп кыйкырган тачкистер да иштерин токтотуп, тачкилерин

(аңгеме) – Келчи жаным, – жигит бүшүркөй кайрылды. – Жөнчү! – кыз ары карап жаткан калыбында унчукту. Жигит эмне кылаар

(аңгеме) Ойлосом, буга чейин өзүм кимдир бирөөнө алданып,  жалгандын ачуу даамын эч качан татпаптырмын. Быша элек экенмин да көрсө. Адамдарды

(мистикалык аңгеме) Ал бийлеп жатты. Күндөгүдөй эмес, бүгүн өзгөчө берилүү менен бийледи. Түнкү клубдун кызыл-жашыл, жарк-журк эткен сансыз жарыктарында ал

(аңгеме) Жашоодон алаар аласасы, берээр бересеси бүтүп, бүгүн анын бул дүйнөдөгү акыркы күнү экенин жана таң агарып, ата баштаганда эле

(аңгеме) Кечээтен бери эмнегедир өзүмдү жеңил сезип, бактылуу болуп, жүзүмдө күлкү уялап, көздөрүм жадырап, кыймыл аракеттерим да шайдооттонуп, кубанып жүрөм.